Aanvragen van vergunningen wordt gemakkelijker en goedkoper
De elektronische overheid is hot. Minder lasten. Betere en snellere dienstverlening naar burgers en bedrijven. Het zijn de toverwoorden die het kabinet steeds opnieuw projecteert naar gemeenten. Eén van de voorbeeldprojecten binnen de elektronische overheid en het NUP vormt de omgevingsvergunning, die voor 1 januari 2010 op het programma staat. Het ministerie van VROM, vertegenwoordigd door minister Cramer, is voor dit idee verantwoordelijk. Maar wat levert de omgevingsvergunning op? Wat betekent dit voor gemeenten? En voor burgers? Hoe zit het met die regionale milieudiensten? En gaat dit alles nu echt bijdragen aan een beter klimaat? Om precies te weten hoe het zit, heeft de redactie deze vragen voorgelegd aan de minister.
Waarom is er een omgevingsvergunning in het leven geroepen?
De omgevingsvergunning heeft belangrijke gevolgen voor de vergunning-verlening en handhaving binnen het omgevingsrecht. Maar waar doen we het voor? De omgevingsvergunning zorgt ervoor dat het aanvragen van vergunningen voor burgers en ondernemers makkelijker en goedkoper wordt. Daarmee wordt tevens een belangrijke stap gezet in de verbetering van de kwaliteit van de uitvoering en de handhaving. Burgers en bedrijven hebben bij het aanvragen van vergunningen straks te maken met één loket, één aanvraag, één beschikking en één beroepsprocedure. De vergunningaanvrager kan in één besluit lezen of en hoe hij de activiteit mag ondernemen.
Makkelijker inderdaad. Maar goedkoper?
Jazeker. De administratieve lasten voor het aanvragen van een vergunning nemen voor bedrijven met ruim tachtig miljoen euro af. Voor de burger is dit bijna tien miljoen euro.
Da’s behoorlijk!! Hoe kan dit?
Een deel van de besparingen komt door het digitaal kunnen aanvragen van de omgevingsvergunning. Hiervoor wordt één aanvraagformulier ontwikkeld. Dit vervangt zo’n tweeduizend verschillende formulieren die nu bij de verschillende overheden in omloop zijn. Daarnaast wordt gebruik gemaakt van de basisregistraties, waardoor geen gegevens hoeven worden gevraagd die al bij de overheid bekend zijn. Zo is het bovendien een belangrijke innovatieve ICT-ontwikkeling, die bijdraagt aan de elektronische overheid.
Aanvragen van vergunningen wordt gemakkelijker en goedkoper
De elektronische overheid is hot. Minder lasten. Betere en snellere dienstverlening naar burgers en bedrijven. Het zijn de toverwoorden die het kabinet steeds opnieuw projecteert naar gemeenten. Eén van de voorbeeldprojecten binnen de elektronische overheid en het NUP vormt de omgevingsvergunning, die voor 1 januari 2010 op het programma staat. Het ministerie van VROM, vertegenwoordigd door minister Cramer, is voor dit idee verantwoordelijk. Maar wat levert de omgevingsvergunning op? Wat betekent dit voor gemeenten? En voor burgers? Hoe zit het met die regionale milieudiensten? En gaat dit alles nu echt bijdragen aan een beter klimaat? Om precies te weten hoe het zit, heeft de redactie deze vragen voorgelegd aan de minister.
Waarom is er een omgevingsvergunning in het leven geroepen?
De omgevingsvergunning heeft belangrijke gevolgen voor de vergunning-verlening en handhaving binnen het omgevingsrecht. Maar waar doen we het voor? De omgevingsvergunning zorgt ervoor dat het aanvragen van vergunningen voor burgers en ondernemers makkelijker en goedkoper wordt. Daarmee wordt tevens een belangrijke stap gezet in de verbetering van de kwaliteit van de uitvoering en de handhaving. Burgers en bedrijven hebben bij het aanvragen van vergunningen straks te maken met één loket, één aanvraag, één beschikking en één beroepsprocedure. De vergunningaanvrager kan in één besluit lezen of en hoe hij de activiteit mag ondernemen.
Makkelijker inderdaad. Maar goedkoper?
Jazeker. De administratieve lasten voor het aanvragen van een vergunning nemen voor bedrijven met ruim tachtig miljoen euro af. Voor de burger is dit bijna tien miljoen euro.
Da’s behoorlijk!! Hoe kan dit?
Een deel van de besparingen komt door het digitaal kunnen aanvragen van de omgevingsvergunning. Hiervoor wordt één aanvraagformulier ontwikkeld. Dit vervangt zo’n tweeduizend verschillende formulieren die nu bij de verschillende overheden in omloop zijn. Daarnaast wordt gebruik gemaakt van de basisregistraties, waardoor geen gegevens hoeven worden gevraagd die al bij de overheid bekend zijn. Zo is het bovendien een belangrijke innovatieve ICT-ontwikkeling, die bijdraagt aan de elektronische overheid.